’ Ik voel me met pruik net een paspop’
Vrouwen met kanker hoeven zich niet te schamen, vindt de Tilburgse Jeannette van Mierlo
door Ingeborg Riedstra Gepubliceerd in het Brabants Dagblad
Jeannette van Mierlo moedigt met haar website kaalstaanwesterk.nl vrouwen aan hun kale hoofd aan de buitenwereld te laten zien.
TILBURG - Mannen met een kaal hoofd zijn stoer en hip. Bij een vrouw met een kaal hoofd weet iedereen het meteen zeker: die heeft kanker of een andere ziekte. En dat is toch iets waar de buitenwereld niet graag mee geconfronteerd wordt. Daarom dragen vrouwen die hun haar verliezen pruiken en sjaals om hun kale hoofd te bedekken.
"Ik doe het niet meer. Ik ga dood aan kanker, dat is erg genoeg. Ik ga me niet langer kwellen met broeiende pruiken en sjaaltjes", kIinkt het stellig uit de mond van Jeannette van Mierlo (48).
Mooie vrouw. Krachtige uitstraIing - ondanks de vernietigende kankercellen in haar Iijf- En vastberaden. De Tilburgse Van Mierlo is het gezicht achter de website http://www.kaalstaanwesterk.nl. Haar broer Henk ontwierp de site voor haar en beheert het forum. Voor het oog van heel Nederland liet Jeannette zich aan het begin van haar vierde chemo kaalscheren in het programma van Paul de Leeuw. Samen met een vriendin, die zelf geen kanker heeft. Op haar visitekaartje staat Jeannette met drie kale vriendinnen, die zich allemaal uit soIidariteit kaal hebben laten scheren. "Samen met hen wil ik mensen ervan overtuigen dat vrouwen ook mooi zijn zonder haar."
' Het leverde Van Mierlo al veel positieve reacties op. Niet aIleen op het forum van haar website. "Een van mijn kale vriendinnen raakte met een vrouw aan de praat in een café. Toen ging ze naar het toilet en kwam kaal terug. Ook deze vrouw was blij dat ze van haar pruik verlost was."
Niet iedereen reageert positief 'Wie wil er nou kaal op internet, ik vind het maar een rare actie", reageerde iemand op het forum. En 'Je koketteert met je kanker-hoofd' vond iemand anders het nodig te schrijven. Van Mierlo: "Dat doet natuurlijk pijn. Mijn kale vriendinnen krijgen complimenten van mensen die het zo knap vinden dat ze mij steunen. Maar op mij stappen mensen minder snel af. Ze schrikken er toch van."
Het duurde negen jaar voordat Jeannette zelf zover was dat ze zonder sjaal en pruik de straat op durfde. Daaraan ging een lange weg vooraf. Net voor haar veertigste verjaardag ontdekte ze een knobbeltje in haar borst. Een amputatie en chemo volgden. "De eerste keer dat mijn haar uitviel, vond ik verschrikkelijk. Mijn lange blonde haren waar ik zo trots op was. Mijn moeder zei: 'Het lijkt wel of je dat nog erger vindt dan de kanker'.
Maar ik moest ook al een borst missen. Het voelt of al je vrouwelijkheid wordt afgenomen."
Jeannette belandde als vanzelfsprekend in de wereld van sjaaltjes en pruiken. "Dat is iets verschrikkelijks om te kopen, een pruik. Ik voelde me net een paspop. Thuis gooide ik hem meteen in de kast, ik was er zo kwaad om."
Ook toen de kanker na vijf jaar terugkwam en haar blonde haren opnieuw uitvielen, bedekte van Mierlo haar hoofd met sjaals. En de derde keer onderging ze zelfs een kwellende behandeling met een ijskap, om haaruitval tegen te
gaan. "Zo akelig. Het heeft geholpen, maar dat wil ik nooit meer."
De kanker keerde de vierde keer onverbiddelijk terug, nu in een ongeneeslijke vorm. De vierde chemo volgde, net als de onvermijdelijke haaruitval. "Ik ben er klaar mee, ik ga·me niet weer verstoppen.
Dat gevoel overviel me heel sterk in het ziekenhuis. Vanaf dat moment kon ik niet wachten om het ziekenhuis te verlaten en te vechten voor aIle vrouwen die dit ook moeten 'ondergaan. Op slechte dagen heb ik ook moeite met
het kaal zijn, dan voel ik me kwetsbaar. Maar ik haal er vooral veel kracht uit, er komen veel positieve dingen op me af"
De laatste kuur is achter de rug. Dar betekent dat het haar van Jeannette weer gaat groeien. "Daar ben ik blij om, ik zal het ook niet afscheren. Maar ik ga weI verder met de website. Want pas als aIle vrouwen kaal de straat opdurven, dan heb ik mijn.doel bereikt."
ik ben na 3jaar nog steeds kaal ik zit er niet meer mee maar mensen vragen altyd waarneer ben je klaar met de chemo nu het koud woort zet ik een pet op dan zeggen mensen wel eens ben je met een truk nou meer weet ik niet te zeggen gr jokebalo
Door jokebal op 09 11 2010