Wat voorafging aan de laatste ziekenhuisopname
Eigenlijk waren de laatste drie maanden allemaal extra tijd. In november/december had Jeannette al drie weken in het ziekenhuis doorgebracht met ernstige hart- en longklachten. Voor ons was het al een wonder dat ze weer uit het ziekenhuis kwam.
Jeannette de eerste dag dat ze weer uit het ziekenhuis mocht. Behoorlijk afgevallen.
Dat er daarna nog een chemokuur zou volgen hadden we helemaal niet verwacht
Achteraf heeft Jeannette nog gezegd dat die laatste twee kuren haar meer kwaad dan goed hebben gedaan. Ze hadden geen effect meer. Maar natuurlijk probeer je dat nog. Jeannette toch zeker. De laatste kuur was in februari. Daarna moest de oncoloog toch tegen haar zeggen dat het beter was om te stoppen met de behandeling. Dat is natuurlijk niet makkelijk, want dan geef je dus op. Dat had Jeannette nog niet gedaan. We hadden verwacht dat Jeannette langzaam maar zeker verder achteruit zou gaan, maar het is dus heel snel gegaan vanaf dat moment.
Wel heeft ze nog een leuk weekend in Antwerpen gehad met Kees, een paar mooie wandelingen, ook in de sneeuw.
Begin maart heeft ze nog een autootje gekocht, haar Pinda, want fietsen lukte niet meer. Maar toen had ze weer problemen met het wandelen vanaf de parkeerplaats. Een week voor haar dood hebben we nog de rolstoel en een bed geregeld. Theo zorgde voor extra zuurstof, want daar had Jeannette baat bij. De familie had een opvangschema samengesteld. We zouden ieder een dag en nacht op haar passen voor de komende tijd, zodat ze thuis kon blijven. Uiteindelijk heeft alleen Helma een helse nacht met Jeannette doorgebracht, die eindigde in de ziekenhuisopname. 
Jeannette 's morgens voor ze naar het ziekenhuis moet, met Annie.
Helma heeft ook nog een trieste foto van Jeannette die in de kou buiten in de tuin zit gemaakt, omdat ze dan nog wat lucht kreeg. Helma had zoiets van; dit zijn misschien haar laatste momenten.
Jeannette heeft daarna in haar rolstoel bij de voordeur buiten op de ambulance gewacht.
lieve familie wat een trieste foto van jeannnette je kan zien dat ze echt helemaal op is zo een lieve meid.maar lieve jeannette ik ben blij dat we s,maandags nog gezellig samen hebben zitten kletsen.ook ben ik heel blij met de witte eend die ik van je heb gehad die staat achter bij mij in de auto en zal daar ook blijven staan als een mooie herinering aan jou .ik zal je altijd in herinering houden je was toch mijn lievelings nichtje en ik zal de mooie tijd die we vroeger hadden niet vergeeten rust nu maar uit je was een dappere vrouw en bij jou was altijd iedereen welkom annie henk en de kinderen ik wens jullie veel sterkte toe groetjes annelies
Door annelies op 09 04 2010
Mijn hart breekt als ik naar deze laatste foto's van Jeannette kijk.
Lieve familieleden van Jeannette, wens jullie alle kracht van de wereld en wat fijn dat jullie zo hecht zijn, dan kunnen jullie elkaar veel troost geven.
Door Helen op 08 04 2010
Met dat nieuwe autootje heeft ze mij, geluksvogel, nog een keer opgezocht! Blij en vereerd was ik - en nóg! - en ondanks dat 't toen al hard achteruitging lichamelijk en rotweer was ook nog, was 't toch gewoon keigezellig eigenlijk, gewoon door haar ínstelling en haar markante humor.
Ik wens alle nabestaanden en dierbaren van Jeanette veeeel kracht en liefde toe - voorlopig kan ik het nog niet goed bevatten ...
Maar: wát ben ik blij dat ik Jeanette heb leren kennen en van deze prachtige en stoere en léuke vrouw heb mogen genieten!
Ik vergeet haar nooit! Jeanette, nog een dikke kus, en bedankt lieve meid! x x x
Door Renie Borgers op 07 04 2010