Teksten afscheid Jeannete
Hieronder de teksten van de familie en naaste vrienden van Jeannette die zijn voorgelezen tijdens het afscheidsdienst in Bosvreugd.
Sue
Onze Kanjer
Wat heb jij ons allen geraakt en geïnspireerd
Wat was jij moedig en krachtig
Ik voel een berusting, jij lijdt niet meer
Jij bent nu vrij van pijn
Je hebt gezegd dat je gelukkig was
Jij voelde de liefde om je heen
De warme liefde van jouw lieve familie
De warme liefde van jouw lieve vrienden
Je hebt een stempel gedrukt op onze harten
Een stempel van liefde
Jouw humor jouw mooie lach we zullen het niet vergeten
We zullen jou niet vergeten
Jouw lichaam is niet meer, maar jij blijft in onze harten voortbestaan
Jouw liefde zullen we altijd blijven voelen
Dank je wel voor die mooie liefde
Dag mooie Jeannette
Tot dan
Helma heeft een gedicht van EE cummings voorgelezen:
i carry your heart with me (i carry it in my heart)
i am never without it (anywhere i go you go,my dear; and whatever is done by only me is your doing, my darling)
i fear no fate (for you are my fate my sweet)
i want no world (for beautiful you are my world, my true)
and it's you are whatever a moon has always meant
and whatever a sun will always sing is you
here is the deepest secret nobody knows
(here is the root of the root and the bud of the bud and the sky of the sky of a tree called life; which grows higher than the soul can hope or mind can hide)
and this is the wonder that's keeping the stars apart
i carry your heart (i carry it in my heart)
Verhaal Jolein
Lieve Jeannette,
Iedereen die jou kent, kent je vooral als een sterke, stoere en luidruchtige vrouw, wat ook een prachtige kant is van jou. Maar ik wil het vandaag heel graag hebben over een minder bekende kant van jou die ik goed ken als zus en die ik vooral de laatste tijd heel erg heb gezien bij jou en wat mij ook heel erg geraakt heeft. Die minder bekende kant is de zachte Jeannette, de Jeannette die zorgzaam is voor anderen, die medepatiënten een hart onder de riem stak, die broers en zussen vroeg of alles goed ging en die goed voor zichzelf zorgde door met weinig geld veel te kunnen doen.
Die zachte kant zag je ook terug in jouw liefde voor dieren en de natuur, vooral voor honden en in het bijzonder Tosca met wie je een innige liefdevolle band had. Je kon zo ongelofelijk genieten van wat de natuur te bieden heeft, bos- en strandwandelingen en lange fietstochten maken, dat was jouw favoriete tijdverdrijf samen met heerlijk eten en drinken. Een goed glas wijn was aan jouw wel besteed.
De laatste dagen waren intens. We hebben om jou heen geleefd en gezien hoe gelukkig je daarmee was. Dat heb je ook uitgesproken en dat is onze grootste troost nu, dat jij je niet alleen en verloren hebt gevoeld, maar bemind en gekoesterd. Je laatste vraag was aan ons gericht. Je vroeg of alles gezegd was dat gezegd moest worden en toen wij daar ja op antwoordden, kon je ook met een gerust hart inslapen. Zo zorgzaam was je dus. Geen zorgen om jezelf in je laatste momenten bij ons, maar om ons. Dat heeft mij ongelofelijk geraakt en dat neem ik mee de rest van mijn leven.
Ik geloof in een weerzien. Tot dan wens ik jou alle licht en liefde toe die mogelijk is in de wereld waar je nu bent en die je zo verdient. Ik neem nu afscheid met de laatste woorden die ik ook tegen je zei aan je ziekenhuisbed: het ga je goed en een dikke kus van mij.
Jolein
Gedicht Kees Pijnenburg
Lieve Jeannette
Wat ben jij een bijzondere vrouw
Echtheid en eenvoud
Van opsmuk ontdaan
Heb jij in deze wereld gestaan
Zoveel dingen
Waar jij van genoot
De bomen, de bossen, verre landen, een spannende dvd
De kachel pokend, een dampende mok thee
Bij de vogeltjes stond jij met stip genoteerd
Jeannette, die weet wel wat wij lusten
Pitten en brood, fruit en stukjes vet
Wat een gefladder en gestoei, getsjip en gepik
Zo, die kunnen er vandaag weer tegen zei jij dan
Met op jouw gezicht een tevreden blik
Je had graag mensen om je heen
Om te praten, te lachen, om stil te zijn
En huilen geen bezwaar
Want jij waardeerde dat
Zo zit een mens nu eenmaal in elkaar
Ik wil dat mensen bij mij mensen
Met hun onzekerheden, met hun wensen
Met hun vrolijkheid, met hun verdriet
Tsja, t'is toch gewoon een mens, dus waarom niet ?
Ik heb je nooit horen zeggen: da's raar
Wel: da's anders, zo kan het dus ook, zo zie je maar
Lieve Jeannette
Jij hebt zoveel mensen met jouw warmte en liefde steun gegeven
We kunnen je gewoonweg niet vergeten
Als een pareltje zit jij in ons geheugen opgeslagen
En maak jij deel uit van ons leven
Lieve meid, bedankt, tot ziens, dag
Kijk af en toe eens nssr beneden
Geef ons een knipoog en jouw lach.
Lieve knuffels, Kees
Gedicht Vader Henk
Lieve Jeannette
Wat hield ik jou trots in mijn armen
toen je voor het eerst het leven zag
jouw lijfje in mijn grote handen
en ik zag jouw tevreden lach
En nu zoveel jaren later
had ik je weer willen dragen
helpen door dat moeilijke dal
waar je doorheen moest alle dagen
je was zo ontzettend dapper
ook al voerde je een ongelijke strijd
je bleef altijd positief
je was een kerel van een meid
Nu heb je de laatste strijd gestreden
Die je echt niet winnen kon
Je had zo graag nog langer willen leven
Genieten van een nieuwe lentezon
Wat zullen je verschrikkelijk missen
Met je humor en je lach
Met je sterke strijdlust
Rust maar fijn uit mèdje, rust maar lekker dag
Pa
Broer Henk
Iedereen weet gelukkig dat je met Jeannette ook ongelofelijk kon lachen. Daarin was ze grenzeloos en ongeremd. Toen Jeannette nog thuis woonde hebben we veel gegierd en gestoeid. Waldo herinnerde ons daar nog aan. Berucht waren vooral de watergevechten. Wie begon met een kopje water kon een emmer terug verwachten. Jeannette had daarin altijd gierend het laatste woord. En Annie kon steeds weer alles opruimen.
Zo heeft Jeannette altijd geleefd, oprecht en direct, zonder enige remming of wat dan ook. Toen ze verliefd was op Julien Clerc (hoe vaak wij wel niet This Melody hebben gehoord) schreef ze hem brieven en stapte ze op de fiets naar Frankrijk. We hebben haar toen weer opgehaald in Goes. Één keer is Julien Clerc in Tilburg geweest. Jeannette is toen met schaar in de hand gaan posten bij de schouwburg om een stuk haar van Julien Clerc af te kunnen knippen als hij naar buiten kwam.
In veel dingen zocht ze de grens op. Jeannette is de enige die ik de nog meekreeg in de snelste en gevaarlijkste apparaten op de kermis. Toen iedereen afhaakte is ze alleen gegaan. En in het spookhuis kreeg Jeannette een extra rondje omdat ze de hele kermis bij elkaar gilde.
Met die directheid schuwde Jeannette vooral op jonge leeftijd ook geen enkel conflict en kon je ook heel goed ruzie met haar maken. En ze kon extreem jaloers zijn. Jeannette had niet alleen een sterk karakter, ze was fysiek heel sterk. Er waren echt maar heel weinig mannen die het handje drukken van haar konden winnen. Met weddenschappen heeft ze op die manier regelmatig gratis biertjes kunnen drinken in de stad.
Die kracht maakte het voor Jeannette ook moeilijk om haar eigen achteruitgang te accepteren. Enerzijds vocht ze voor acceptatie van kaalheid voor vrouwen, aan de andere kant vond ze het heel moeilijk om te accepteren dat haar wandelingen korter werden. “Ik zè nie invalide” zei ze dan steeds. De laatste keren liep ze steeds te ver, waarna de terugweg op het tandvlees ging.
Aan haar kracht moest ik ook denken toen ze de laatste uren in haar ziekenbed lag. Daar lag een sterke vrouw met brede schouders te rochelen in doodstrijd. Ongelofelijk dat de kanker van haar heeft kunnen winnen. Ze heeft er met alles wat ze had tegen gevochten, wilde het niet geloven en toch heeft ze verloren.
In die laatste uren is Jeannette heel liefdevol geweest naar iedereen en heeft ze haar mooiste kant laten zien. Als ik nu haar verlaten huisje bekijk dan zie ik die liefde voor haar omgeving overal terug in kleine cadeautjes, de vele foto’s van vrienden, familie en haar hond Tosca. Op een bescheiden manier ging iedereen haar aan het hart.
Hoe pijnlijk het ook is, we moeten nu afscheid nemen van sterke, stoere, felle, maar bovenal lieve Jeannette.
Ik heb met tranen in mijn ogen jullie prachtige gedichten gelezen en bewonder jullie kracht. Helma's keuze van EE Cummings is 1 van de mooiste gedichten over onvoorwaardelijke liefde en verlies die ik ken.Ik wens de hele familie ongeloofelijk veel sterkte, wetend dat Jeannette's energy nooit zal verdwijnen. Je hoeft niet iemand te zien om ze bij je te hebben.Dikke kus voor jullie allen.
Richard X
Door Richard Griffin op 14 04 2010